UA-85885225-1

      Flavocard
      Suplement diety z ziaren kakaowca
      z oświadczeniem zdrowotnym

Skrócona historia wykorzystania proszku z ziaren kakaowca

Xocolatl - gorzka woda
W Ameryce prekolumbijskiej z ziaren kakaowca wyrabiano napój (xococatl lub chocolatl), wykorzystywany podczas obrzędów i świąt religijnych. Uprawę kakaowca rozpoczęli Olmekowie, jednak to Majom przypisuje się rozpowszechnienie napojów uzyskiwanych z ziaren kakaowca. Majowie poddawali ziarno procesowi fermentacji an następnie prażyli i mielili, aby by przygotować gorzki i pikantny napój – xocolatl (chocolatl), co dosłownie znaczy – gorzka woda (1-3). Napój przyrządzany z ziaren kakaowca ten uważano za przysmak bogów i był przeznaczony głównie dla królów, arystokracji i uczestników obrzędów religijnych. Aztekowie przejęli i rozpowszechnili zwyczaj spożywania napoju przygotowanego z ziaren kakaowca od Majów. Wzbogacali swój napój o dodatki takie jak wanilia, czy suszone płatki kwiatów. Wierzyli, że napój czekoladowy jest ogromnym źródłem energii i potencji. Podawano ją zarówno małżonkom po zaślubinach, jak i wojownikom tuż przed walką. Dla Azteków ziarna kakaowca miały taką samą wartość, co dla Europejczyków złoto czy srebro. Przez dłuższy czas po hiszpańskim podboju ziarna kakaowca wykorzystywano jako środek płatniczy.
Czekolada - przysmak królów


Xocolatl pił Krzysztof Kolumb, ale gorzka woda wyraźnie mu nie posmakowała i dopiero w XVI wieku Hernán (Ferdynand) Cortés przywiózł kakaowca do Hiszpanii, przy czym do oryginalnego składu dodano miód i przyprawy i zaczęto używać nazwy – czekolada. Uprawy kakao były nadal prowadzone i rozwijane na ograniczonym obszarze Ameryki Łacińskiej przez Hiszpanów. Rynek kakao został przez nich zdominowany, a nawet zmonopolizowany. Pragnęli oni zachować sekret nowego złota dla siebie. Połączenie linii królewskich Hiszpanii i Francji przekreśliło te plany. Anna Austriacka wyszła za mąż za francuskiego króla Ludwika XIII, receptura dotarła do Francji, skąd rozprzestrzeniła się także na inne dwory królewskie Europy (1-3).
Lekarstwo
Tylko na dworach królewskich traktowano napój czekoladowy jako ekskluzywny przysmak, dla przeważającej większości Europejczyków, ziarna kakaowca traktowano raczej jako lekarstwo. Miało to związek z wiarą Azteków w to, że napój z ziaren kakaowca wzmacnia organizm i pobudza zmysły. W XVII wieku opisywano produkty podobne do czekolady jako stymulującą zdrowe funkcjonowanie śledziony i innych funkcji trawiennych. Farmaceuci i lekarze często dodawali do przepisu na napój zwany już wtedy czekoladą (od azteckiej nazwy xocolatl) liczne dodatki, które trudno by było nazwać lekarstwami. W XVII i XVIII wieku stosowano napój czekoladowy jako środek na liczne dolegliwości: przeciwko przeziębieniu i kaszlowi, na pobudzenie trawienia, a nawet na poprawę płodności. Czekoladę uważano także za „źródło siły mentalnej” wzmacniające umysł, nawet u osób cierpiących na depresję.
Czekolada dla wszystkich


Napój czekoladowy jako słodki przysmak rozpropagowali Włosi i Francuzi, zastosowanie przez Hiszpanów miodu i wanilii spowodowało przemianę lekarstwa w smakołyk. Produkcja czekolady ruszyła na masową skalę w XVIII wieku. I tak oto leczniczy potencjał czekolady stracił na ważności, a na pierwszy plan wysunęły się jej wartości odżywcze i smakowe. W XIX wieku uruchomiono produkcję twardej czekolady, a na początku XX czekolada rozpowszechniała się jako powszechnie dostępny produkt. Można zaryzykować stwierdzenie, że dodanie do kakao mleka, tłuszczu, cukru i licznych dodatków zamieniło napój bogów w powszechnie dostępne słodycze (czekolada), spychając wiedzę o jego prozdrowotnym działaniu na dalszy plan (1,2-4)
Powrót do żródeł
Pod koniec lat 90. XX wieku producenci czekolady zaczęli eksperymentować z zastosowaniem proszku kakaowego jako żywności prozdrowotnej, czyli zaplanowali powrót do źródeł pierwotnego zastosowania ziaren kakaowca.. Coraz więcej konsumentów na całym świecie aktywnie poszukuje żywności nie tylko dobrej w smaku, ale także korzystnej dla zdrowia i urody. Badania naukowe nad kakao i czekoladą udowodniły już wiele potencjalnych korzyści wynikających z umiarkowanego spożycia tych produktów, a po ostatnich wynikach badań naukowych należy się spodziewać, że takich korzyści jest jeszcze więcej. Mityczne wręcz właściwości proszku kakaowego zostały zapomniane i dopiero od kilkudziesięciu lat prowadzone są badania kliniczne wyciągające z niepamięci informacje o jego korzystnym działaniu na organizm (4). Link – badania naukowe Teraz już nie ma wątpliwości, że lekarze z XVII wieku rzeczywiście mieli rację, zakładając , jeszcze bez twardych dowodów, że ziarna kakaowca posiadają właściwości prozdrowotne. W dobie liczenia każdej kalorii i poszukiwaniu zdrowej żywności, może się zdarzyć, że porzucimy kaloryczną czekoladę dla dietetycznej gorzkiej wody.
Piśmiennictwo
(1) Lippi D. Chocolate in history: food, medicine, medi-food. Nutrients 2013 May 14;5(5):1573-84. (2) Lippi D. Sin and Pleasure: The History of Chocolate in Medicine. J Agric Food Chem 2015 May 28. (3) Verna R. The history and science of chocolate. Malays J Pathol 2013 Dec;35(2):111-21. (4) Watson R, Preedy VR, Zibadi S. Chocolate in Health and Nutrition. Humana Press; 2013.
Powrót do strony głównej
Copyright Nazwa.pl